Nie uratowała mnie powódź

mimo że leżałam już na dnie.



Nie uratował mnie pożar

mimo że paliłam się przez wiele lat.



Nie uratowały mnie katastrofy

mimo że przejeżdżały mnie pociągi i samochody.



Nie uratowały mnie samoloty

które eksplodowały ze mną w powietrzu.



Waliły się na mnie

mury wielkich miast.



Nie uratowały mnie grzyby trujące.

Ani celne strzały plutonów egzekucyjnych.



Nie uratował mnie koniec świata

ponieważ nie miał na to czasu.



Nic mnie nie uratowało.



ŻYJĘ


Ryba połknęła haczyk. Nie zdążyła westchnąć.

Westchnął rybak na brzegu. Że taka mizerna.

Druga ryba minęła szczęśliwie przynętę.

Przekonała się o tym w paszczy ryby trzeciej.



Człowiek chory na raka namalował obraz

i umarł kiedy zaszło na obrazie słońce.

Inny chory wyzdrowiał . Posadził w ogrodzie

nagietki. I powiesił się na własnym pasku.



Ćma wpadła do pokoju przez zamknięte okno.

Walczyła w partyzantce przeciwko ciemności

ale zginęła w świetle. Otrzymała order

za to jasne zwycięstwo. Za przelotną śmierć.



Pierwszą miłość uprzątnął ze schodów dozorca.

Nagłych myśli latawiec tłucze się po domu.

Dzieci idą do szkoły. Kobiety do dzieci.

A do kobiet mężczyźni. Życie toczy się dalej.