Nie uratowała mnie powódź

mimo że leżałam już na dnie.



Nie uratował mnie pożar

mimo że paliłam się przez wiele lat.



Nie uratowały mnie katastrofy

mimo że przejeżdżały mnie pociągi i samochody.



Nie uratowały mnie samoloty

które eksplodowały ze mną w powietrzu.



Waliły się na mnie

mury wielkich miast.



Nie uratowały mnie grzyby trujące.

Ani celne strzały plutonów egzekucyjnych.



Nie uratował mnie koniec świata

ponieważ nie miał na to czasu.



Nic mnie nie uratowało.



ŻYJĘ


Kraj podobny do innych. Ale inny niż inne.

Z krainy krajobrazu wynika że włókno

jest z domieszką tworzyw sztucznych.



Zdarza się jedwab kaszmir batyst.

Aksamitne zachody słońca nad jeziorami.



Różaniec górski

pod wpływowym niebem.



Przeszedł przez labirynt. Chaos.

Pożogi wojny. Przewlekłe choroby historii.



Niezbyt muzykalny. Przynęta dźwieku

czasem dla zalotników.



Nie lubi obcych. Żeni się najczęściej 

z pulchną blondynką.



Uczy się języka niemieckiego

Popijając Drink nach Osten

i oczekując na wejście do Unii Europejskiej.



Podczas apelu śniadania

chleb kroi szablą na krzyż

podśpiewując a cappella

rozkwitały pęki białych róż.