Egzamin konkursowy na króla

wypadł doskonale. 



Zgłosiła się pewna ilość królów 

i jeden kandydat na króla. 



Królem wybrano pewnego króla 

który miał zostać królem.



Otrzymał dodatkowe punkty za pochodzenie 

spartańskie wychowanie 

i za uśmiech 

ujmujący wszystkich za szyję. 



Z historii odpowiadał 

ze świetnym wyczuciem milczenia. 



Obowiązkowy język

okazał się jego własnym. 



Gdy mówił o sprawach sztuki

chwycił komisję za serce.



Jednego z członków komisji 

chwycił odrobinę za mocno. 



Tak

to na pewno był król.



Przewodniczący komisji 

pobiegł po naród 

aby móc uroczyście

wręczyć go królowi. 



Naród

oprawiony był 

w 

skórę.


Nie uratowała mnie powódź

mimo że leżałam już na dnie.



Nie uratował mnie pożar

mimo że paliłam się przez wiele lat.



Nie uratowały mnie katastrofy

mimo że przejeżdżały mnie pociągi i samochody.



Nie uratowały mnie samoloty

które eksplodowały ze mną w powietrzu.



Waliły się na mnie

mury wielkich miast.



Nie uratowały mnie grzyby trujące.

Ani celne strzały plutonów egzekucyjnych.



Nie uratował mnie koniec świata

ponieważ nie miał na to czasu.



Nic mnie nie uratowało.



ŻYJĘ